 |
| Paranoya Kitap Kapağı |
Ha, unutmadan Paranoya yorumumu okuyun bence ne dediğimi anlayacaksınız; tık tık.
Tuba ablanın wattpad hesabı için de buraya tık tık.
Bu kitap bence wattpadde yayınlanan en harika kitap! Okuyup da sevmeyen var mıdır acaba? *.*
Gerçekten öyle. Aslında bir rakibi var Melankoli'nin. O da ilk kitabı Paranoya. :D Hala ikisi arasında seçim yapamadım. İkisi de çok güzel.Şöyle ki Melankoli daha basılmadı. Ben wattpadden okudum.Umarım bir gün raflarda görürüz. Elime almak için sabırsızlanıyorum! *.*
Ayrıca şu sıralar 3.kitabı yazmakla meşgul olan yazarımızı fena halde sıkıştırmış bulunmaktayım. 3.kitabın derdine düşen yazarımızı 2.kitap için tanıtım yazısı yazması gerektiğini hatırlattım ve telaş içinde tanıtım yazısı hazırlamakla meşgul. Ee tanıtım yazısından sonra artık 3.kitabı da yazar da kitabı sonunda okuruz heralde. Ben bilmem arkadaş, o kitap yazılacak! :D
Ne desem, nasıl başlasam bilemedim. Kelimeler yetmiyor bu kitaba.
Spoiler başlangıcı!
Paranoya'da Fegel hasta olmadığını, gerçekten gölgenin olduğunu öğrenir. Gölge onu kaçırır. Ve ona geri dönülemez bir şekilde aşık olur. Onunla birlikte mutlu bir yaşam sürer. Petra onlar için mutlu bir ölüm planlar. Fegel öldüğü gün (30-40 sene sonra) Petra da kendini öldürür. Paranoya tam burada bitiyordu.
Melankoli ise öyle başlıyor ki. Fegel bir hastane odasında uyanıyor, ve tarihi duyduğunda aklı almıyor! Kaçırıldığından 1 ay sonrası. Zaman geriye alınmış. Ama bu nasıl mümkün olabilir? Her şey bıraktığı gibi ama farklı. Petra yok, yalnız, arkasında bıraktığı sevgilisi Marlo değişmiş, ablaları ve Marlo gölge olmuş. Aziz Petrarca'ya verilen söz tutulmuyor. Doğa bile ona boyun eğmişken kim onları bu hale getirdi? Kim Petra'yı ondan aldı?
“Hiçbir şey olmayan bir şey,
Hiçbir şey olmayan bir şeye aşık olmuş.
Hiç var olmamış hiç var olmamışın yolunu kesmiştir.
Hepsi hayal ya gerçek?” (Paranoya'nın sonu)
Fegel hasta bir şekilde kafasında sorularla eve döndüğünde ailesi yanında oluyor. Marlo, annesi, babası, ablaları ama Petra olmadan o bir hiç. Petra'nın yanındayken hep Marlo'yu sevdiğini söylemişti, ona asla aşık olmayacağını Petra'nın yüzüne haykırmıştı. Ama şimdi...Keşke yanında olsa da yüzüne bakabilse, konuşmadan otursalar...
Fegel ne yapıp ne edip Petra'nın peşine düşüyor. Yeni kişilerle tanışıyor, Petra'nın geçmişinden kişiler. Yeni sırlar öğreniyor. Ve öğrendiği sırlar onu yaralayıp geçiyor. Bunların arkasındaki kişi, yaşadıkları, Petra'sızlık onu bitiriyor. Ama o kişi kim? Acaba?
Spoiler son!
Of, şu sözleri hatırlamak, şu satırları yazmak bile kalbime çöreklenen acıyı kat be kat artırıyor. Öyle bir kitap ki size ne desem boş. Kalbinizi söküp atıyor. Ben daha önce Petra'nın aşkı kadar temiz, saf ve güçlü bir şey görmedim. Bir daha böyle bir kitap okuyacağıma inanmıyorum! Bu kitabın yeri apayrı."İnandı Fegel, seninle sonsuz bir yaşam dilemişti."..."Ve hepimiz o yaşamı el birliğiyle altüst ettik."
Hani vardır ya şöyle bir soru sorulur hep: "Ne yazsa okurum dediğin bir yazar var mı?" Eskiden ben buna "Yok. Mesela benim en sevdiğim yazar da yok. En sevdiğim şiir, kitap olabilir ama bir yazarın her yazdığını beğenmek zorunda değilim." derdim. Ama Tuba abla ne yazsa okurum. Öyle bir kalemi var ki gerçekten ne yazsa okurum. İçinize işliyor sözler, kitabı okurken kendinizden utanıyorsunuz resmen. Öyle bilgiler var ki kitapta "Ne cahilmişim yahu!" dediğim oldu. Bunu gerçekten yazara söyledim. Felsefe, bilim, büyü, fantastik ögeler, kutsal bir aşk. Kitapta her şey var.
Ben bu kitabı size sabahlara kadar övebilirim. Anlata anlata bitiremem. Öyle bir kitap. İçindeki gizemler, olaylar, efsaneler. Sizi sizden alıyor.
Gidip Paranoya'yı alın okuyun, sonra wattpadden Melankoli'yi okuyun. Ne dediğimi anlayacaksınız. Kelimeler yetmiyor resmen.
Benim için yeri ayrı kalacak kitaplardan. *.* Aslında 5 üzerinden 100 puan veriyorum. Puanımı siz öyle görün. :D
